Siyasi olarak aktif kadınlara ve LGBTIQ kişilere yönelik toplumsal cinsiyete dayalı şiddetle mücadele

Beklenen Sonuç:

Projeler aşağıdaki beklenen sonuçların tümüne katkıda bulunmalıdır:

• AB ve ulusal politika yapıcılar ve ilgili paydaşlar, siyasi olarak aktif veya siyasi aday olan kadınlara ve LGBTIQ kişilere yönelik şiddetin nedenleri hakkında daha iyi bir anlayışa sahip olurlar.
• Çevrimiçi ve çevrimdışı siyasi faaliyetlere katılan veya katılmayı arzulayan kadınlara ve LGBTIQ kişilere yönelik şiddetin nedenleri ve etkileri (kısa ve uzun vadeli) hakkında daha iyi bir anlayış yoluyla gelişmiş önleme ve erken müdahale ve şiddet ve taciz deneyiminden sonra katılımlarının nasıl geliştiği.
• Politika yapıcılar ve ilgili paydaşlar tarafından, siyasi olarak aktif kadınlara ve LGBTIQ kişilere yönelik şiddetle birlikte toplumsal cinsiyete dayalı şiddetle mücadele, eşit siyasi katılımı teşvik etme ve zararlı anlatılarla mücadele konusunda kanıta dayalı politika önerilerinin benimsenmesi.
• Siyasi bağlamda toplumsal cinsiyete dayalı şiddetin sorumlu, etik ve güvenli tasvirleri ve raporlaması konusunda medya yönergelerine daha geniş çapta uyum, toplumsal cinsiyete duyarlı ve kesişimsel raporlamanın yerleştirilmesi ve kanıtlanabilir, olumlu sonuçları olan başarılı uygulamaların dahil edilmesi.
• Başta yeterince temsil edilmeyen gruplardan olmak üzere kadınların ve LGBTIQ kişilerin siyasi katılımını teşvik eden kapsayıcı bir ortamın, kilit kamu, siyasi ve sivil toplum aktörleri arasındaki işbirliği yoluyla teşvik edilmesi.

Kapsam:

Kadınların ve LGBTIQ kişilerin kamusal hayattaki artan katılımı ve görünürlüğü^[1], iki ciddi şiddet biçiminde artışla çakışmaktadır: kamu figürlerini hedef alan siyasi motivasyonlu şiddet ve toplumsal cinsiyete dayalı şiddet (TCDŞ).^[2] Bu iki şiddet biçimi kesiştiğinde, eşitliğe yönelik ilerlemeyi engeller, geleneksel toplumsal cinsiyet normlarını ve stereotiplerini, güç dengesizliklerini pekiştirir ve demokratik toplumlar için önemli tehditler oluşturur.

Kadınlara yönelik şiddetle mücadele AB Direktifi, şiddetin kamusal hayatta aktif kadınlar üzerindeki etkisini, özellikle de susturucu etkisini kabul etmektedir. Avrupa Komisyonu'nun 2024-2029 siyasi yönergeleri, TCDŞ ile mücadeleyi 2025 sonrası Eşitlik Stratejisinin merkezine yerleştirmekte, özellikle kadınları siyasette güçlendirmeyi hedeflemektedir^[3]. Kadın Hakları Yol Haritası^[4], kadınların “kamusal hayata katılımlarını sınırlayan daha yüksek tehdit ve şiddet riskleriyle karşı karşıya kaldıklarını” hatırlatırken, Eşitlik Komiseri'nin Görev Mektubu, nefret motivasyonlu taciz ve (çevrimiçi) şiddeti 2026-2030 AB LGBTIQ eşitlik stratejisi için temel bir odak noktası olarak tanımlamaktadır. Demokrasi, Adalet ve Hukukun Üstünlüğü Komiseri'ne gönderilen görev mektubu, artan tehditler ve haksız baskılarla karşı karşıya kalan siyasi adayların ve seçilmiş temsilcilerin korunmasının güçlendirilmesini vurgulamaktadır.

Bu şiddet, cinsel ve fiziksel tehditler ve saldırılar, taciz, karakter suikastları, nefret söylemi, kadın düşmanı veya anti-LGBTIQ anlatıları kullanan dezenformasyon kampanyaları ve aldatıcı görüntü manipülasyonu dahil olmak üzere çeşitli biçimlerde ortaya çıkmaktadır. Teknolojik gelişmelerle birlikte, şiddet ve taciz yöntemleri çevrimiçi ortama taşınmış ve siber taciz ve deepfake gibi fenomenlerle giderek daha sofistike ve viral hale gelmiştir. Ancak bunların sonuçları, fiziksel ve psikolojik zararın yanı sıra mesleki ve kişisel itibarı, yaşam kalitesini ve aileyi etkileyerek fiziksel dünyaya da uzanmaktadır. Bu nedenle, teklifler, mağdurların sosyal medya kamusal tartışmalarından veya siyasi olanlar da dahil olmak üzere kamu görevlerinden çekilmeleri gibi ürkütücü etki de dahil olmak üzere geniş bir etki yelpazesini araştırmalıdır. Sosyal, ekonomik veya siyasi istikrarsızlık durumları TCDŞ ve LGBTIQ-fobik şiddeti şiddetlendirebileceğinden, tekliflerin krizlerin bu tür şiddetin doğasını, yaygınlığını ve önlenmesini ve mağdurların desteğe erişimini nasıl etkilediğini araştırmaları teşvik edilmektedir…